عليه و آله فرمودند كه تصدق را يكى ده مىنويسند و اقلا يكى را ده عوض مىدهند در دنيا و قرض را يكى هجده و احسان برادران مؤمن يكى را بيست و احسان خويشان را يكى را بيست و چهار مىنويسند و در دار دنيا عوض مىدهند ( و سئل صلَّى الله عليه و آله أيّ الصّدقة افضل قال على ذى الرّحم الكاشح ) ( 1 ) و در قوى از سكونى منقولست كه از حضرت سيد الانبياء صلى الله عليه و آله پرسيدند كه كدامين صدقه بهتر است حضرت فرمودند كه تصدق بر خويشانى كه دشمن باشند و دشمنى كنند چون تصدق بر خويشان ثواب دارد با ثواب صله رحم و اگر خويشان دشمن باشند قربت در آنجا آسانتر است اگر چه صدقه بر ايشان مشكلتر است و با نفس مجاهده مىبايد كرد بجهاد اكبر ( و قال صلَّى الله عليه و آله لا صدقة و ذو رحم محتاج ) ( 2 ) و كالصحيح منقول است كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله فرمودند كه تصدقى نيست هر گاه خويش محتاجى باشد يعنى تا خويش فقير داشته باشد به غير او دادن مقبول نيست و خويشان اولايند از ديگران . و منقول است در صحيح از عمر بن يزيد كه شخصى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه پرسيدند كه تصدق نمودن بر سائلانى كه بر در خانها مىآيند بهتر است يا به خويشان حضرت فرمودند كه هر كه خويشى دورى داشته باشد به او دادن اجرش عظيمتر است . و در حديث كالصحيح وارد است از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه صدقه و احسان بر خويشان اجرش دو چندان غير ذى رحم است و زكوات واجبه را به ايشان دادن بهتر است اگر امامى مذهب باشند و اگر غير